Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o polityce cookies i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Ocena:
(głosy: 4)
 
 
|
 
|
rozmiar czcionki

26-01-2015

Depresja. Ryzyko zachorowania

Przewlekle obniżony nastrój też groźny

Znalazłeś się w trudnej twoim zdaniem sytuacji życiowej? Ktoś w Twojej rodzinie chorował na depresję? Zażywasz leki nasenne? Masz jakieś przewlekłe choroby?  Jesteś w okresie zaburzeń hormonalnych? Uwaga: należysz do grupy ryzyka zachorowania na depresję. Aby zapobiegać lub w porę rozpoznać u siebie lub bliskich depresję, musisz poznać jej mechanizmy

Przewlekłe obniżenie nastroju z konkretnego powodu też może nas do depresji doprowadzić. W porę wizyta u specjalisty, może nas przed chorobą uchronić!    Przewlekłe obniżenie nastroju z konkretnego powodu też może nas do depresji doprowadzić. W porę wizyta u specjalisty, może nas przed chorobą uchronić!

Na depresję może zachorować każdy: stary i młody, biedny i bogaty. Nie jest to więc w żadnym wypadku choroba wstydliwa. Nie świadczy o nas źle. Tak jak inne choroby, trzeba ją jednak leczyć, bo nie przejdzie sama, jak np. katar.  Ryzyko depresji mogą potęgować zaburzenia hormonalne. Dlatego może dopaść kobiety czy mężczyzn w okresie przekwitania.

 

Przyczyny depresji

Do depresji mogą przyczynić się różne czynniki np. biologiczne, środowiskowe, psychologiczne i inne.

1. Biologiczne

- Okresowe nieprawidłowości w produkcji serotoniny, noradrenaliny i dopaminy. (Serotonina- neuroprzekaźnik, który działa w przewodzie pokarmowym i w mózgu. Bierze udział w kontroli emocji i wynikających z nich zachowań, apetytu oraz stanu snu i czuwania.

Noradrenalina - hormon „walki lub ucieczki” wydzielany w sytuacjach stresowych: podnosi ciśnienie krwi, przyspiesza czynność serca i oddech, pośrednio przyczynia się do wzrostu poziomu cukru we krwi.  

Dopamina - substancja chemiczna, która w ośrodkowym układzie nerwowym odpowiada za naszą aktywność, koordynację ruchową, procesy emocjonalne).

- Istnienie (często współistniejących) chorób przewlekłych, np. takich jak: cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroby nowotworowe, ale i inne. 

- Uwarunkowania genetyczne.

 

2. Środowiskowe/sytuacyjne:

- Brak pracy,

- Kłopoty finansowe,

- Problemy małżeńskie, partnerskie

- Rozwód lub zerwanie związku,

- Śmierć ukochanej osoby,

- Samotność.

 

3. Przyjmowanie leków i uzależnienie od używek:

- Glikokortykosteroidy,

- Niektóre beta-blokery,

- Neuroleptyki,

- Niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne,

- Antykoncepcja hormonalna (pigułki lub plastry antykoncepcyjne).

- Nadmierne picie alkoholu,

- Odstawienie  narkotyków. 

 

4. Psychologiczne

- Pesymizm i negatywny obraz samego siebie, otoczenia oraz przyszłości,

- Frustrujące i długotrwające wydarzenia z dzieciństwa.

 

Objawy depresji

Niektóre z wymienionych obajwów mogą wystąpić przy obniżonym nastroju, ale jeszcze u człowieka nie chorego na depresję. Nie wszystkie objawy naraz występują u chorego. Jeśli występuje u kogoś kilka z nich naraz, powinien iść  na konsultację ze specjalistą, najlepiej psychiatrą.

- wszystko wydaje się beznadziejne

- myślisz, że nic nie jesteś wart

- czujesz, że z niczym nie możesz sobie poradzić i nie radzisz sobie

- czujesz się winny

- jesteś smutny

- nic ci się nie chce robić, bo po co

- czujesz, że będzie coraz gorzej

- masz problemy w kontaktach z ludźmi, unikasz ich

- masz większy niż dawniej lub mniejszy apetyt, więcej niż dawniej lub mniej sypiasz, nadmiernie tyjesz lub nadmiernie chudniesz

- nie chce ci się nic robić, na nic nie masz ochoty,

- nie masz ochoty na seks

- cierpisz na bezsenność

- ogólnie źle się czujesz fizycznie

- trudno ci podjąć jakąkolwiek decyzję

- masz problemy z koncentracją, trudno ci skupić myśli

- masz kłopot z wysławianiem się

 

Jak odróżnić okresowe  obniżenie nastroju od depresji?

W zasadzie może to zrobić jedynie psychiatra, dlatego należy się z nim skonsultować. Gdy dzieje się coś złego z nami, wokół nas, z naszymi bliskimi, kogoś lub coś tracimy,  to naturalne, że dopada nas smutek, przygnębienie, apatia, brak radości z przyjemności, żal, rozpacz.

Ale gdy takie stany zdarzają się nam jakby bez wyraźnego powodu, a do tego utrudniają nam codzienne życie, to już może być znak, że mamy depresję.

Uwaga! Przewlekłe obniżenie nastroju z konkretnego powodu też może nas do depresji doprowadzić!


Leczenie

Depresja jest uleczalna! Depresję przede wszystkim leczy się farmakologicznie i/lub za pomocą psychoterapii, stąd koniecznie trzeba skorzystać z pomocy specjalisty, najlepiej psychiatry.

Leki mogą zmienić przeżywanie smutku, beznadziejności czy winy, bo w depresji wynikają one z zaburzonej pracy połączeń pomiędzy komórkami nerwowymi. Współczesne leki przeciwdepresyjne są skuteczne, bezpieczne,  mają mało działań niepożądanych i nie uzależniają.

Jako leczenie uzupełniające zaleca się psychoterapię indywidualną lub grupową.

Dobrze jest poprosić o wsparcie rodzinę i przyjaciół. Warto, ich poinformować o chorobie, żeby nie oczekiwali od chorego, że "weźmie się w garść". Decyzja o podjęciu leczenia jest właśnie tym „wzięciem się w garść”. Na wyniki trochę trzeba poczekać.

Nie należy podczas leczenia depresji za wiele od siebie wymagać. Lepiej nie podejmować ważnych decyzji, a aktywność dostosować do swoich możliwości.

Warto zachować lub stworzyć jakieś rytuały: np. ta sama pora pójścia spać, ta sama pora wstawania, ta sama pora mycia, te same pory posiłków mimo braku apetytu, codzienny spacer, najlepiej o tej samej porze. Najlepiej zapisać sobie harmonogram rytuałów i postępować według tego co zapisane na kartce, zawieszonej w widocznym miejscu.

Oceń:
Dziękujemy!
poleć znajomemu drukuj skomentuj subskrybuj
nie lubię lubię to | Osoby które to lubią: Gabrysia60, Superstarsi.

Skomentuj artykuł

  • 08011965 | 22-02-2013

    Wspolczuje Ci bardzo,ze stracilas meza,mam to za soba,wiem co przezywasz.Glowa do gory,dasz rade!Trzymam kciuki!Moc pozdigrowien
  • krystyna_kuc | 09-10-2014

    mAM DEPRESJE
  • AnnaDEKR | 06-10-2016

    Nawet lekkich zachowań depresyjnych nie powinno się nigdy lekceważyć. Warto chociaż spróbować porozmawiać z kimś bliskim o swoich problemach.
leksykon zdrowia seniora

Popularne

poradnik seniora

webstar 2012